22.02.2014

hayır efendim artık umursamam demekle umursamaz olunmuyordu.
ve ben elimde hatıralarımla kalakalıyordum.
neden ortamın günah keçisi ben olmuştum? onlar orada hayatlarına kaldıkları yerden devam ederken, ben akıllarına ayda bir kere bir saniyeliğine bile düşmüyordum. emindim bundan.
çikolatalar yiyor, kilolar alıyor, okulda dereceler yapıyor, ailemle aramı iyi tutuyor, sevgilimi seviyor ve karşılığında tahmin edebileceğimin çok çok üstünde sevgi alıyordum.
ama yolunda gitmeyen bir şey vardı, her şey yolunda gibi gözükse de.
NEDEN PENDİKTEYDİK
ve
NEDEN GIDAKLAMALI REMIX ÇALIYORDU BİR DÖNER DÜKKANINDA
ve
NEDEN ARADA HOROZ GİRİYORDU BU REMIXE
h
ayı
r
sorun bu değildi.
sorularım bunlar değildi.
sorularım bunlar gibi davranıp, gerçek sorularımı sormuyordum.
çünkü güçlüydüm amına koyayım.
nah.
babay.

yazıda bahsedilen hayvanlar: keçi, tavuk, horoz, ayı.

9.02.2014

arkadaşlar geçmişi özlerken kafayı yiyen biri olacağımdan korkuyorum. ilk olmam sanırım. geçmişi özlerken bugünü kaçırıyormuşum gibi hissediyorum. bugünü kaçırırken "yarın kesin bugünümü özlerim" diyorum. mutsuz değilim aslında bugün. ama sanki dün daha mutluydum. ondan önceki gün daha fazla. bilmiyorum ki napmalıyım. her şey olduğu gibi kalsaydı olmaz mıydı? teknoloji çok gelişti ama şuna bir çözüm bulamadılar. teknoloji bu kadar gelişmeseydi de mutlu olurdum. veya çok fazla gelişecekti ve şuna bir çözüm bulunacaktı. ikisinin ortası hiç olmadı. babay.